Autorytet epistemiczny a zjawisko post-prawdy – analiza w kontekście teorii ryzyka i traumy kulturowej

Streszczenie w języku polskim

Wprowadzenie: Przedmiotem analizy jest status autorytetu w kontekście zjawiska post-prawdy w społeczeństwie permanentnego doświadczenia ryzyka i niepewności. Uwagę zogniskowano na epistemicznej perspektywie identyfikacji autorytetu, jako źródła bądź podmiotu odtwarzającego treści, którym odbiorca przypisuje rzetelność i wiarygodność. W podjętych studiach wykorzystano metodę analizy treści tekstów źródłowych oraz metodę analizy treści wyników diagnoz społecznych.

Cel badań: Celem analizy jest identyfikacja perspektyw wykorzystania teorii traumy narodowej i  kulturowej w identyfikowaniu dyskursów opisujących ryzyko oraz optymalne strategie radzenia sobie z nim.

Stan wiedzy: Neal w teorii traumy kulturowej zakłada, że powszechna w społeczeństwie późnej nowoczesności ekspozycja na czynniki ryzyka oraz kryzysy intensyfikuje potrzebę identyfikacji autorytetów. Z kolei Alexander w teorii traumy kulturowej wskazuje na znaczenie przedstawicieli grup wiodących w procesie tworzenie reprezentacji traumy. Duża dynamika tworzenia dyskursów w społeczeństwie późnej nowoczesności oraz deficyt kompetencji odbiorców dotyczący krytycznej oceny źródeł informacji oraz rzetelności treści sprzyjają upowszechnianiu treści o charakterze post-prawdy. Zjawisko to jest wzmacniane w sytuacji osłabienia zaufania społecznego do kluczowych instytucji.

Podsumowanie: W perspektywie teorii traumy kulturowej kluczowe jest przypisywanie statusu autorytetu epistemicznego przedstawicielom różnych grup wiodących. Transmitowane dyskursy stanowią przedmiot rywalizacji o ich społeczne uznanie oraz nadanie statusu autorytetu tworzącym je.