Nieposłuszne pedagogie w edukacji estetycznej zorientowanej na doświadczenie. Przykład slamu poetyckiego

Streszczenie w języku polskim

Wprowadzenie: Artykuł analizuje związek między koncepcją nieposłusznych pedagogii Denisa Atkinsona a zorientowaną na doświadczenie edukacją estetyczną, wykorzystując slam poetycki jako przykład ilustrujący ich wspólny potencjał w kształtowaniu otwartego i niekonwencjonalnego uczenia się. Tekst kwestionuje tradycyjne ujęcia edukacji estetycznej, które uprzywilejowują wiedzę kanoniczną i biegłość techniczną, proponując zamiast tego podejście oparte na postkantowskim rozumieniu zaangażowania estetycznego jako ucieleśnionego i relacyjnego sposobu doświadczania świata.

Cel badań: Celem pracy jest przeanalizowanie, w jaki sposób nieposłuszne pedagogie łączą się z edukacją estetyczną zorientowaną na doświadczenie, wspierając uczenie się, które ma charakter dynamiczny, partycypacyjny i etyczny. Slam poetycki stanowi tu przykład praktyczny, ukazujący, w jaki sposób takie podejścia pedagogiczne mogą umożliwiać transformacyjne (estetyczne) doświadczenia poprzez nieprzewidywalność, ryzyko i relacyjne zaangażowanie.

Stan wiedzy: Koncepcja nieposłusznych pedagogii Atkinsona ujmuje uczenie się jako w dużej mierze nieprzewidywalne zdarzenie, które opiera się preskryptywnym standardom, sprzyjając eksploracji i wrażliwości na zróżnicowane style uczenia się. Edukacja estetyczna zorientowana na doświadczenie przesuwa uwagę z przekazywania wiedzy kulturowej ku zmysłowym i społecznie osadzonym formom zaangażowania. Slam poetycki — zakorzeniony w demokratycznej i performatywnej praktyce — zachęca uczestników do konfrontowania się z niejednoznacznością, wspólnego konstruowania znaczeń oraz wyrażania indywidualności w ramach wspólnego (estetycznego) doświadczenia

Podsumowanie: Artykuł argumentuje, że integracja nieposłusznych pedagogii z edukacją estetyczną zorientowaną na doświadczenie prowadzi do rekontekstualizacji uczenia się jako procesu współtworzonego i antytransmisyjnego. Slam poetycki osadza ten proces w żywym doświadczeniu estetycznym, tworząc przestrzeń, w której uczący się angażują się intelektualnie, estetycznie i etycznie poprzez performans i dialog. Tak ujęta edukacja estetyczna staje się przestrzenią twórczego i etycznego stawania się.